Kręgarstwo stosowane jest najczęściej w leczeniu dysfunkcji układu
mięśniowo-szkieletowego. Polega na ręcznym manipulowaniu w obszarze
kręgosłupa w celu ustawienia kręgów w taki sposób, aby nie uciskały
nerwów odchodzących od rdzenia kręgowego. Terapia pozwala również na
przywrócenie ruchomości stawów i więzadeł, uwalnia od bólu,
w skrajnych przypadkach jest alternatywą dla leczenia operacyjnego.

Już Hipokrates znał tę metodę leczniczą. Uważał przesunięcie kręgów za
przyczynę wielu chorób. Nawet najmniejsza dyslokacja kręgu może
powodować ucisk na nerwy obwodowe, co po dłuższym czasie skutkuje
różnymi dolegliwościami oraz dysfunkcjami. Nerwy rdzeniowe
zlokalizowane w różnych odcinkach kręgosłupa mają wpływ na cały
organizm, m.in. na oczy, uszy, jamę ustną, głowę, ale również na organy
wewnętrzne, takie jak przepona, żołądek, wątroba, śledziona, jelita czy
nerki. Dolegliwości bólowe są ściśle związane z lokalizacją i stopniem
uszkodzenia układu kostnego. I tak uszkodzenia w odcinku szyjnym
kręgosłupa mogą wywoływać bóle i zawroty głowy, szum, dzwonienie
w uszach, drżenie i brak siły w rękach; z kolei uszkodzenia w odcinku
piersiowym objawiają się bólem w klatce piersiowej, dusznością, płytkim
oddechem, bólem nóg.